حوايج بها « 1 » بخزانهء او مىفرستادى ، القصّه جلال الدّين با اتابك اوزبك مدّتها ببيلغان « 2 » مقام كرد و باتّفاق از حضرت دار الخلافه و شام و آن ديار دفع منكلى را از عراق استمدادها كردند و رسولان فرستاد ، از دار الخلافه مظفّر الدّين وجه السّبع 70 « 3 » را با لشكرى تمام بمدد فرستادند و مثال دادند تا مظفّر الدّين كوكبورى 71 « 4 » بن زين الدّين على كوچك از اربيل با لشكرى بديشان پيوست چنانك روز مصاف همكنان براى و تدبير او كار كنند و اشارت و تعبيهء او را مطيع باشند ، و از شام نيز لشكرى بمدد ايشان f . 169 a فرستادند ، و در سنهء احدى عشر [ ة ] و ستّمائة « 5 » ناصر الدّين منكلى را بشكستند چنانك ذكر آن مشهورست و ايراد شرح آن مناسب سياقت اين تاريخ نه و سيف الدّين ايغلمش 72 « 6 » را بجاى منكلى در عراق متمكّن

--> اينجا معنى دوّم مراد است ، و قيد « پرپره » با وجود ذكر زر و دينار لابد براى تأكيد است يعنى هرروز هزار دينار زر مسكوك نقد نه جنس يا حواله و برات و نحو ذلك براى او مىفرستاد ، ( 1 ) س : حويج بها ، ح : حويح ؟ ؟ ؟ بها ؟ ؟ ؟ ، ( 2 ) كذا فى آ ، ساير نسخ : ببيلقان ( با تنقيط كامل يا ناقص ) ، ( 3 ) رجوع بحواشى آخر كتاب ، ( 4 ) تنقيط قياسى قطعى ، ب : كوكبورى ؟ ؟ ؟ ، آ د : كولبورى ، م س : كولبورى ؟ ؟ ؟ ، ساير نسخ همه بسيار محرّف و مغلوط ، - رجوع بحواشى آخر كتاب ، ( 5 ) كذا فى جميع النّسخ ، ابن الأثير 11 : 141 تاريخ اين واقعه را در ماه جمادى الأولى سنهء 612 ضبط كرده است ، ( 6 ) كذا فى جامع التّواريخ b 114 ، آ ب ز ح : ايلقيمش ؟ ؟ ؟ ( ظ - ايلقيمش - ايقليمش ، بتبديل مكان بين قاف و لام ) ، س : ايلغتمش ، ج ك : ايلتمش ، ى : ايلتمش ، ط : التمس ؟ ؟ ؟ ، م : ايتغمش ، ل : اينتمش ، د : بلتمس ، - اين كلمه در جميع نسخ جهانگشا كمابيش محرّف و فاسد است زيرا نام آنكس كه پس از شكست منكلى در سنهء 611 ( يا 612 ) از جانب متّحدين بحكومت عراق منصوب گرديد و پس از چهار سال حكومت در اوايل سنهء 614 بدست باطنيان كشته شد در عموم كتب مورّخين